Sztuka Jubilerska

Złocenie

Proces chemiczny, w którym dochodzi do osadzania się złota zachodzi poprzez reakcje wymiany na drodze katalitycznej oraz kontaktowej. W przypadku złocenia w procesie chemicznym wykonuje się również złocenie tamponowe, które stanowi technikę selektywnego pokrycia. Z kolei w przypadku procesu elektrolitycznego złocenia, złocenie to odbywa się w następujących kąpielach: kąpiele alkaliczne, kąpiele neutralne, kąpiele słabo kwaśne, kąpiele siarczanowe oraz kąpiele żelazocyjankowe. Mówiąc o złoceniu mamy także na myśli pokrywanie różnych przedmiotów farbą, która zawiera w swoim składzie pewną ilość sproszkowanego złota. Wszystkie praktyki złotnicze zachodzą w warsztacie złotniczym. Pojęcie warsztatu złotniczego odnosi się zarówno do pracowni, jak i do samodzielnego stanowiska pracy jubilera. W skład podstawowego wyposażenia warsztatu złotniczego wchodzą następujące elementy: stół jubilerski, narzędzia jubilerskie, palnik gazowy, lampa warsztatowa oraz chemikalia złotnicze. W złotnictwie powszechnie używa się kamieni szlachetnych, które nazywa się kamieniami jubilerskimi. Są to kamienie bardzo wartościowe oraz rzadko spotykane. Charakteryzują się jednorodnością, przezroczystością oraz czystością. Ogólnie kamienie szlachetne stanowią odmianę niektórych skał oraz minerałów. Warto tutaj również wspomnieć, że kamienie te cechuje silny połysk, efektowne zabarwienie bądź bezbarwność, duża trwałość oraz duża twardość rzędu powyżej siedmiu w skali Mohra. Kamienie szlachetne mają duże zastosowanie w jubilerstwie.

Podobne artykuły

Jubilerstwo
W jubilerstwie duże zastosowanie mają kamienie szlachetne, gdzie w warsztatach oprawia się je w złoto, srebro oraz inne metale szlachetne. Wśród przykładów kamieni szlachetnych możemy wymienić między innymi następujące kamienie: diament, który po odpowiednim oszlifowaniu stanowi brylant, szmaragd, rubin, szafir, topaz, aleksandryt, akwamaryn, heliodor, morganit, turmaliny, biksbit, beryl, goshenit, cymofan, skapolity, spinel, bursztyn oraz perła. W użyciu jubilerskim również mają zastosowanie minerały, które mają mniejszą wartość od tych wymienionych powyżej. Takie minerały nazywa się kamieniami ozdobnymi, a wśród nich można wymienić następujące: jaspis, agat, malachit oraz lapis-lazuli. Diament jest minerałem wykorzystywanym w jubilerstwie. Stanowi najtwardszą substancję znajdującą się na Ziemi w przyrodzie. Diament posiada szereg właściwości, które charakteryzują ten minerał. Do najważniejszych właściwości diamentu należą kolejno: dobra przewodność cieplna wynosząca 2000 Wat, która wynika z wydajnego przewodnictwa fononowego, stanowi izolator, jest trudno topliwy oraz jest odporny na działanie zarówno kwasów, jak i zasad. Diament może zwierać ciała obce. Tutaj warto...

Diament
Diament stanowi jedną z pięciu odmian węgla znajdujących się w przyrodzie. Diament jest kruchy oraz przezroczysty. Z reguły diament zawiera niewielkie ilości azotu, glinu, boru, manganu, krzemu, magnezu oraz chromu. Jako ciała obce, czyli tak zwane wrostki spotyka się w diamencie między innymi następujące: oliwin, granat, pirop, pirotyn, ilmenit, rutyl, grafit, diopsyd, spinel oraz wcześniej wykrystalizowane diamenty. Rodzaj wrostków umożliwia precyzyjne określenie miejsca pochodzenia diamentu. Co więcej, kamień ten jest kamieniem bardzo rzadkim. Diamenty można podzielić na grupy pod względem cech zewnętrznych. Stąd też wyróżniamy następujące rodzaje diamentów: bort, ballas, Lonsdaleit oraz Karbonado. Bort jest to rodzaj diamentu, który występuje w przyrodzie w postaci drobnokrystalicznych skupień i posiada nieregularne zrosty ziarniste. Ballas z kolei charakteryzuje się promienistym skupieniem kryształów diamentu. Natomiast Lonsdaleit stanowi polimorficzną odmianę diamentu. Mamy tutaj do czynienia z dużą gęstością atomową. Karbonado, czyli tak zwany czarny diament w przyrodzie występuje w postaci drobnoziarnistych oraz porowatych skupień, które...

Grupy diamentów
Diamenty typu Ia silnie absorbują ultrafiolet. Optycznie są one przezroczyste dla fal o długości ponad 320 nanometrów. Przewodnictwo cieplne tych diamentów wynosi 900 Wat. Z kolei diamenty z grupy typu Ib stanowią tylko jeden procent całkowitego wydobycia. Zawierają zanieczyszczenie w postaci azotu, który jest równo rozproszony w krysztale. Jeśli chodzi o właściwości zarówno optyczne, jak i cieplne oraz elektryczne, to są one takie same jak w grupie diamentów z typu Ia. Diamenty te stanowią diamenty syntetyczne. Typ IIa stanowi grupę diamentów, w których prawie nie ma zanieczyszczeń postaci azotu. W przyrodzie występują dość rzadko, a ich przewodnictwo cieplne wynosi 2600 Wat. Z kolei w typie IIb znajdują się diamenty z domieszką boru. Posiadają błękitną barwę. Stanowią półprzewodniki typu p. Jeśli chodzi o występowanie diamentów, to wyróżnia się dwa rodzaje złóż: złoża pierwotne oraz złoża wtórne. Złoża pierwotne znajdują się w miejscu, w którym powstały. Wśród nich wyróżnia się dwie grupy:...

Złoża diamentów
Złoża wtórne dzielą się na kilka kategorii. Stąd też można je podzielić kolejno na następujące złoża: złoża okruchowe pochodzenia morskiego, złoża lodowcowe, złoża pochodzenia eolicznego oraz złoża mieszane. Złoża eluwialne powstają poprzez podchodzenie do powierzchni utworów diamentonośnych. Zjawisko to powstaje na skutek wietrzenia tych utworów, jak również odłączenia się części lekkich oraz rozpuszczalnych. Tego typu złoża występują między innymi w Indiach oraz w Brazylii. Z kolei złoża deluwialne powstają poprzez obsunięcie się materiału diamentonośnego. Obsunięcia te powstają poprzez segregację różnicy ciężarów właściwych składników. Tego typu złoża spotyka się również na terenach Indii, jak również na terenach Brazylii. Aluwialne złoża diamentonośne powstają w łożyskach oraz tarasach rzek, zarówno tych współczesnych, jak i dawnych. Tego typu złoża spotkamy na terenach: Borneo, południowej Afryka, Birmy, Kongo, jak również na terenach Brazylii. Natomiast złoża okruchowe pochodzenia morskiego spotyka się na brzegach mórz oraz tarasach morskich. Złoża te występują tam w postaci wąskich pasów, które...