Sztuka Jubilerska

Puncowanie

Blacha używana w złotnictwie, a w szczególności w technice repusowania, może być pokryta podkładem. Na niej rysuje się wzór. Następnie umieszcza się ją na kowadle przodem do dołu. Potem blacha jest wykuwana. W konsekwencji powstaje nam wklęsły relief. Wzór ten jest wykańczany również od strony wypukłej. Warto tutaj powiedzieć, że ta technika wymaga sporych umiejętności, jak i dobrego surowca. W przypadku nadmiernego wyciągnięcia blachy może dojść do jej pęknięcia. Technika ta znana już od starożytności funkcjonowała do XIX wieku włącznie. Dopiero w tych czasach została wyparta przez sztancowanie. Sztancowanie jest to wytłaczanie metalu w gotowych formach. Kolejną techniką złotniczą jest puncowanie. Technika ta ma trzy zastosowania. Jest to metoda cyzelowania wyrobów metalowych. Polega ona na wybijaniu wzoru, który złożony jest z punktów, z gwiazdek oraz kółek. Wybijanie to wykonuje się za pomocą narzędzia tak zwanej puncy. Puncowanie ma zastosowanie także podczas obróbki płyty graficznej miedziorytu punktowego. Następnym zastosowaniem puncowania jest tutaj cechowanie przedmiotów metalowych umownym znakiem, który jest właściwy dla określonego warsztatu, w jakim dokonuje się puncowania. Ponadto służy to także nakładaniu cechy probierczej, która określa zawartość metalu szlachetnego w wyrobie jubilerskim. Inną techniką złotnicza jest po prostu złocenie. Złocenie polega na pokrywaniu danego przedmiotu cienką warstwą złota. Jeśli złocimy przedmioty metaliczne, to w tym przypadku złocenie stanowi proces elektrolityczny lub proces chemiczny.

Podobne artykuły

Diament
Diament stanowi jedną z pięciu odmian węgla znajdujących się w przyrodzie. Diament jest kruchy oraz przezroczysty. Z reguły diament zawiera niewielkie ilości azotu, glinu, boru, manganu, krzemu, magnezu oraz chromu. Jako ciała obce, czyli tak zwane wrostki spotyka się w diamencie między innymi następujące: oliwin, granat, pirop, pirotyn, ilmenit, rutyl, grafit, diopsyd, spinel oraz wcześniej wykrystalizowane diamenty. Rodzaj wrostków umożliwia precyzyjne określenie miejsca pochodzenia diamentu. Co więcej, kamień ten jest kamieniem bardzo rzadkim. Diamenty można podzielić na grupy pod względem cech zewnętrznych. Stąd też wyróżniamy następujące rodzaje diamentów: bort, ballas, Lonsdaleit oraz Karbonado. Bort jest to rodzaj diamentu, który występuje w przyrodzie w postaci drobnokrystalicznych skupień i posiada nieregularne zrosty ziarniste. Ballas z kolei charakteryzuje się promienistym skupieniem kryształów diamentu. Natomiast Lonsdaleit stanowi polimorficzną odmianę diamentu. Mamy tutaj do czynienia z dużą gęstością atomową. Karbonado, czyli tak zwany czarny diament w przyrodzie występuje w postaci drobnoziarnistych oraz porowatych skupień, które...

Grupy diamentów
Diamenty typu Ia silnie absorbują ultrafiolet. Optycznie są one przezroczyste dla fal o długości ponad 320 nanometrów. Przewodnictwo cieplne tych diamentów wynosi 900 Wat. Z kolei diamenty z grupy typu Ib stanowią tylko jeden procent całkowitego wydobycia. Zawierają zanieczyszczenie w postaci azotu, który jest równo rozproszony w krysztale. Jeśli chodzi o właściwości zarówno optyczne, jak i cieplne oraz elektryczne, to są one takie same jak w grupie diamentów z typu Ia. Diamenty te stanowią diamenty syntetyczne. Typ IIa stanowi grupę diamentów, w których prawie nie ma zanieczyszczeń postaci azotu. W przyrodzie występują dość rzadko, a ich przewodnictwo cieplne wynosi 2600 Wat. Z kolei w typie IIb znajdują się diamenty z domieszką boru. Posiadają błękitną barwę. Stanowią półprzewodniki typu p. Jeśli chodzi o występowanie diamentów, to wyróżnia się dwa rodzaje złóż: złoża pierwotne oraz złoża wtórne. Złoża pierwotne znajdują się w miejscu, w którym powstały. Wśród nich wyróżnia się dwie grupy:...

Złoża diamentów
Złoża wtórne dzielą się na kilka kategorii. Stąd też można je podzielić kolejno na następujące złoża: złoża okruchowe pochodzenia morskiego, złoża lodowcowe, złoża pochodzenia eolicznego oraz złoża mieszane. Złoża eluwialne powstają poprzez podchodzenie do powierzchni utworów diamentonośnych. Zjawisko to powstaje na skutek wietrzenia tych utworów, jak również odłączenia się części lekkich oraz rozpuszczalnych. Tego typu złoża występują między innymi w Indiach oraz w Brazylii. Z kolei złoża deluwialne powstają poprzez obsunięcie się materiału diamentonośnego. Obsunięcia te powstają poprzez segregację różnicy ciężarów właściwych składników. Tego typu złoża spotyka się również na terenach Indii, jak również na terenach Brazylii. Aluwialne złoża diamentonośne powstają w łożyskach oraz tarasach rzek, zarówno tych współczesnych, jak i dawnych. Tego typu złoża spotkamy na terenach: Borneo, południowej Afryka, Birmy, Kongo, jak również na terenach Brazylii. Natomiast złoża okruchowe pochodzenia morskiego spotyka się na brzegach mórz oraz tarasach morskich. Złoża te występują tam w postaci wąskich pasów, które...

Eksploatacja diamentów
Wtórne złoża diamentów mają większe znaczenie w eksploatacji kryształów. Warto tutaj także wspomnieć, że diamenty znajdują się również w meteorytach. Tutaj znajduje się ich wysokociśnieniowa odmiana heksagonalna pod nazwą lonsdaleit. Najstarsze diamenty liczą się nawet ponad cztery miliardy lat. Jest kilka miejsc występowania diamentów, wśród których warto wymienić następujące: Indie, Rosja, Australia, Republika Południowej Afryki, Demokratyczna Republika Konga, Brazylia, Botswana, Namibia, Senegal, Kanada, Angola oraz Stany Zjednoczone Ameryki Północnej. W Indiach złoża diamentów są prawie wyczerpane. W Rosji złoża diamentów znajdują się w takich rejonach, jak Jakucja, Ural oraz Półwysep Kola, a w Australii diamenty znajdują się na d rzekami Gwadir oraz Darling. Diamenty znajdujące się w australijskich złożach posiadają silny połysk, ale także mają małą odporność. W dorzeczu rzeki Oranje w Republice Południowej Afryki znajdują się największe złoża diamentów. Tutaj znaleziono zarówno te największe diamenty, jak i te najbardziej znane, jak na przykład: Cullinan, Excelsior, Petz, Wiktoria oraz...