Sztuka Jubilerska

Platyna

Platyna idealnie nadaje się do oprawy diamentów. Złoto z kolei jest to metal o kolorze żółtym. Jest również ciągliwy oraz miękki. Posiada silny połysk. Zasadniczo używa się go do wyrobu biżuterii w stopach ze srebrem oraz z miedzią. W porównaniu z platyną, złoto jest łatwiejsze w obróbce. Posiada także niższą temperaturę topnienia niż platyna. Dla złotych wyrobów przyjęto następujące próby: 0,960 0,750 0,585 0,500 0,375 oraz 0,333. W porównaniu z wyżej opisanymi metalami istnieje również tańszy metal, który jest używany w złotnictwie. Jest to srebro, które używa się przede wszystkim do oprawy bursztynu. Na terenie Polski znajduje się wiele podmiotów gospodarczych, które zajmują się złotnictwem. Najwięcej znajduje się w Trójmieście, stąd też tam odbywają się Międzynarodowe Targi Bursztynu Ambermart oraz Międzynarodowe Targi Bursztynu, Biżuterii i Kamieni Jubilerskich Amberif. Są to imprezy cykliczne, które odbywają się raz do roku. W złotnictwie istnieje wiele technik. Jedną z nich jest granulacja. Polega ona na zdobieniu przedmiotów, a przede wszystkim jest to biżuteria. Zdobienie topologa na lutowaniu do owych przedmiotów drobnych kuleczek wykonanych ze złota lub ze srebra. Kuleczki te nazywane są granulkami. Były one układane w ornamenty. Ta technika złotnictwa jest już znana od czasów starożytności, lecz jej szczyt przypadł na czasy Etrusków. Kolejną techniką w złotnictwie jest filigran. Technika ta polega na zdobieniu bądź też wykonaniu całego przedmiotu przy pomocy cienkich drucików.

Podobne artykuły

Filigran
Druciki wykorzystywane w filigranie, jednej z technik złotnictwa, układa się w ażurową siatkę. Są one wykonane ze złota oraz srebra. Druciki te skręca się ze sobą po dwie sztuki. Kolejną czynnością jest rozklepanie połączonej pary drucików na płasko. W wyniku tego powstaje nam charakterystyczny brzeg u drucików. Jest on ząbkowany. Tak przygotowane druciki były już gotowe do wykonania z nich dzieła. Układało się je w różne ornamenty, a następnie przylutowywało się je lub przyklejało do danego przedmiotu, czy podłoża. Tego typu technika służyła także do wykonywania całych przedmiotów, do których zaliczamy pudełka, czy też koszyczki. Ta technika była również łączona z techniką granulacyjną. Stosowana była od czasów starożytności, a w szczególności przez Etrusków. Co więcej, bardzo popularna była we Włoszech za czasów renesansu. Kolejną techniką w złotnictwie jest cyzelowanie. Jest to artystyczna obróbka plastyczna, a w szczególności metalowych rzeźb oraz wyrobów rzemiosła artystycznego, ale tych wykutych, odlanych, tłoczonych oraz wyoblanych....

Cyzelowanie
Jedna z technik złotniczych jest cyzelowanie. Technikę tą używa się między innymi do wykonywania wklęsło-wypukłych wzorów na przedmiocie oraz rysunków. Jest to możliwe dzięki wbijaniu w blasze przedmiotu. Wzory te uzyskuje się za pomocą narzędzi, które nazywa się puncami cyzelerskimi. To zastosowanie techniki cyzelowania służyło zdobieniom pater, cukiernic, kielichów, tac, wazonów oraz ram luster. Ponadto oprócz takich narzędzi jak punce cyzelerskie, używano tutaj również inne narzędzia, takie jak na przykład: różnego rodzaju pilniki, dłuta, skrobaki, młotki oraz tarcze polerskie. Ta technika w XIX wieku wpłynęła na to, że wówczas wyodrębnił się dział rzemiosła-cyzelatorstwo. Ta dziedzina rzemiosła przed wszystkim zrzeszała rzemieślników-cyzelerów, którzy trudnili się tylko i wyłącznie cyzelowaniem. Kolejną techniką złotniczą jest grawerstwo, czyli inaczej mówiąc rytownictwo. Grawerstwo należy do rzemiosła metalowego. Technika ta ma długą historię, ponieważ należy do grupy najdawniejszych technik zdobienia wyrobów artystycznych, takich jak metal, kości, kamień oraz szkło. Grawerstwo stanowi ryt liter oraz wzorów na powierzchniach...

Grawerowanie
Początkowo grawer używał kopiarek, czyli maszyn grawerskich. W dzisiejszych czasach używa się następujące metody grawerowania między innymi: klasyczne rytowanie, trawienie substancjami chemicznymi oraz rytowanie laserem. Niegdyś grawerzy byli zatrudniani w drukarniach, gdzie ręczni produkowali czcionki oraz różnego typu znaki drukarskie. Grawerów zatrudniano także w pieczątkarniach, gdzie odbywała się produkcja stempli, pieczęci, pieczątek, odznak oraz medali, ale także i w mennicach, gdzie ma miejsce produkcja matryc do banknotów. Grawerów zatrudniano również w artystycznych zakładach grawerskich, gdzie wykonywano prace grawerskie na różnych przedmiotach ozdobnych, jak również na przedmiotach kultu religijnego, czy na biżuterii. W dzisiejszych czasach zawód ten jest coraz mniej popularny. Inna technika złotnictwa to repusowanie, czyli trybowanie. Technika ta zajmuje się zdobieniem wyrobów z blachy. Zdobienie tutaj zachodzi poprzez wybijanie głębień, które z drugiej strony blachy dają wypukły wzór. Wybijanie to odbywa się na zimno. Technika ta pozwala na zdobienie metali ciągliwych oraz metali kowalnych. Do takich metali należą: złoto,...

Puncowanie
Blacha używana w złotnictwie, a w szczególności w technice repusowania, może być pokryta podkładem. Na niej rysuje się wzór. Następnie umieszcza się ją na kowadle przodem do dołu. Potem blacha jest wykuwana. W konsekwencji powstaje nam wklęsły relief. Wzór ten jest wykańczany również od strony wypukłej. Warto tutaj powiedzieć, że ta technika wymaga sporych umiejętności, jak i dobrego surowca. W przypadku nadmiernego wyciągnięcia blachy może dojść do jej pęknięcia. Technika ta znana już od starożytności funkcjonowała do XIX wieku włącznie. Dopiero w tych czasach została wyparta przez sztancowanie. Sztancowanie jest to wytłaczanie metalu w gotowych formach. Kolejną techniką złotniczą jest puncowanie. Technika ta ma trzy zastosowania. Jest to metoda cyzelowania wyrobów metalowych. Polega ona na wybijaniu wzoru, który złożony jest z punktów, z gwiazdek oraz kółek. Wybijanie to wykonuje się za pomocą narzędzia tak zwanej puncy. Puncowanie ma zastosowanie także podczas obróbki płyty graficznej miedziorytu punktowego. Następnym zastosowaniem puncowania jest...