Sztuka Jubilerska

Eksploatacja szmaragdów

Szmaragdy wydobywa się w wielu miejscach. Wśród najbardziej znanych miejsc można wymienić następujące państwa: Pakistan, a w szczególności góry Hindukusz, Rosja, a w szczególności Ural, Zabajkale oraz półwysep Kola, Republika Południowej Afryki, a w szczególności rejon Transwal, Stany Zjednoczone Ameryki Północnej, a w szczególności Karolina Północna oraz Maine, Tanzania, a w szczególności rejon jeziora Manjara, Zimbabwe, a w szczególności okolice Filabusi, okolice Bikita, okolice Belinque oraz okolice Mweza, jak również Zambia, a w szczególności Kafubu oraz okręg Miku Kitwe. W Polsce również występują szmaragdy, ale te nie nadają się do celów jubilerskich. Znajdują się na terenach Dolnego Śląska w okolicy Strzelina oraz Strzegomia. Szmaragdy głównie mają zastosowanie jako kamienie jubilerskie oraz kamienie kolekcjonerskie. Używa się go w jubilerstwie od czasów starożytnych. Największe okazy znajdują się na terenach Kolumbii. Rekordowe okazy miały masę rzędu siedmiu tysięcy karatów. Obecnie produkuje się także syntetyczne szmaragdy. Kolejnym ważnym w jubilerstwie kamienim szlachetnym jest rubin. Rubin posiada barwę od różowej do krwistoczerwonej. Jest to rzadki minerał i stanowi odmianę korundu. Z chemicznego punktu widzenia jest to tlenek glinu domieszkowany trójwartościowymi jonami chromu. Wielobarwność jest tutaj bardzo silna oraz zmienna. Z kolei luminescencja kryształu jest wyraźna i nadaje koloryt. Wśród rubinów znane są również takie, które wykazują fluorescencję o barwach żółtych.

Podobne artykuły

Repusowanie
Repusowanie, czyli trybowanie jest to wykuwanie na zimno odpowiedniej formy na przedmiocie. Wykowanie to odbywa się za pomocą puncy lub młotków. Natomiast grawerowanie jest to wykonywanie na powierzchni przedmiotów zarysów różnych symboli, jak litery, cyfry oraz stempli. Podczas grawerowania można także wykonać zarysy innych symboli. Cyzelowanie stanowi ostateczne wykończenie powierzchni przedmiotu. Polega to na usunięciu naddatków metalu, ale nie tylko. Tutaj także wykonuje się wygładzenie nie zdobionych miejsc, jak również dopracowuje się ostateczny kształt przedmiotu. Całą czynność wykonuje się przy użyciu różnego typu dłut oraz pilników. Kolejną metodą złocenia jest filigran. Jest to wykonanie fragmentu przedmiotu bądź też całości z cienkich drucików wykonanych ze złota bądź ze srebra. Inną techniką złocenia jest granulacja/ Jest to wykonywanie ornamentów. Ornamenty te wykonuje się z bardzo drobnych kuleczek wykonanych ze złota lub srebra. Kuleczki te są przymocowywane na powierzchnię przedmiotu za pomocą lutu. Wyroby jubilerskie według polskiego prawa muszą być ocechowane w państwowym...

Platyna
Platyna idealnie nadaje się do oprawy diamentów. Złoto z kolei jest to metal o kolorze żółtym. Jest również ciągliwy oraz miękki. Posiada silny połysk. Zasadniczo używa się go do wyrobu biżuterii w stopach ze srebrem oraz z miedzią. W porównaniu z platyną, złoto jest łatwiejsze w obróbce. Posiada także niższą temperaturę topnienia niż platyna. Dla złotych wyrobów przyjęto następujące próby: 0,960 0,750 0,585 0,500 0,375 oraz 0,333. W porównaniu z wyżej opisanymi metalami istnieje również tańszy metal, który jest używany w złotnictwie. Jest to srebro, które używa się przede wszystkim do oprawy bursztynu. Na terenie Polski znajduje się wiele podmiotów gospodarczych, które zajmują się złotnictwem. Najwięcej znajduje się w Trójmieście, stąd też tam odbywają się Międzynarodowe Targi Bursztynu Ambermart oraz Międzynarodowe Targi Bursztynu, Biżuterii i Kamieni Jubilerskich Amberif. Są to imprezy cykliczne, które odbywają się raz do roku. W złotnictwie istnieje wiele technik. Jedną z nich jest granulacja. Polega ona...

Filigran
Druciki wykorzystywane w filigranie, jednej z technik złotnictwa, układa się w ażurową siatkę. Są one wykonane ze złota oraz srebra. Druciki te skręca się ze sobą po dwie sztuki. Kolejną czynnością jest rozklepanie połączonej pary drucików na płasko. W wyniku tego powstaje nam charakterystyczny brzeg u drucików. Jest on ząbkowany. Tak przygotowane druciki były już gotowe do wykonania z nich dzieła. Układało się je w różne ornamenty, a następnie przylutowywało się je lub przyklejało do danego przedmiotu, czy podłoża. Tego typu technika służyła także do wykonywania całych przedmiotów, do których zaliczamy pudełka, czy też koszyczki. Ta technika była również łączona z techniką granulacyjną. Stosowana była od czasów starożytności, a w szczególności przez Etrusków. Co więcej, bardzo popularna była we Włoszech za czasów renesansu. Kolejną techniką w złotnictwie jest cyzelowanie. Jest to artystyczna obróbka plastyczna, a w szczególności metalowych rzeźb oraz wyrobów rzemiosła artystycznego, ale tych wykutych, odlanych, tłoczonych oraz wyoblanych....

Cyzelowanie
Jedna z technik złotniczych jest cyzelowanie. Technikę tą używa się między innymi do wykonywania wklęsło-wypukłych wzorów na przedmiocie oraz rysunków. Jest to możliwe dzięki wbijaniu w blasze przedmiotu. Wzory te uzyskuje się za pomocą narzędzi, które nazywa się puncami cyzelerskimi. To zastosowanie techniki cyzelowania służyło zdobieniom pater, cukiernic, kielichów, tac, wazonów oraz ram luster. Ponadto oprócz takich narzędzi jak punce cyzelerskie, używano tutaj również inne narzędzia, takie jak na przykład: różnego rodzaju pilniki, dłuta, skrobaki, młotki oraz tarcze polerskie. Ta technika w XIX wieku wpłynęła na to, że wówczas wyodrębnił się dział rzemiosła-cyzelatorstwo. Ta dziedzina rzemiosła przed wszystkim zrzeszała rzemieślników-cyzelerów, którzy trudnili się tylko i wyłącznie cyzelowaniem. Kolejną techniką złotniczą jest grawerstwo, czyli inaczej mówiąc rytownictwo. Grawerstwo należy do rzemiosła metalowego. Technika ta ma długą historię, ponieważ należy do grupy najdawniejszych technik zdobienia wyrobów artystycznych, takich jak metal, kości, kamień oraz szkło. Grawerstwo stanowi ryt liter oraz wzorów na powierzchniach...