Sztuka Jubilerska

Diament Koh-i-noor

Diament Koh-i-noor posiadał masę 181,1 karata, a po oszlifowaniu masa ta wynosi 108,93 karata. Wydobyty został w Indiach i obecnie stanowi ozdobę brytyjskich klejnotów koronnych. Diament Hope posiadał masę 67,125 karata, która po oszlifowaniu wyniosła 44,4 karata. Jest to największy barwny diament. Jego barwa jest szafirowoniebieska. Wśród najcenniejszych diamentów znajdujących się w Polsce można wymienić następujące: wielki czarny diament w złotej puszce świętego Stanisława z 1504 roku, który obecnie znajduje się w skarbcu katedry na Wawelu oraz bezbarwny diament w koronie monstrancji Jana Kazimierza z 1672, który obecnie znajduje się w skarbcu klasztoru Paulinów na Jasnej Górze. Ten drugi posiada masę 10 karatów. Wartość diamentów jest różna. Z reguły zależy ona od czystości oraz koniunktury na rynku. Brylant stanowi diament o odpowiednim oszlifowaniu. Z punktu widzenia jubilerstwa, brylant stanowi diament posiadający pełny szlif brylantowy, posiadający okrągłą formę. Szlif brylantowy posiada następujące cechy: zawiera nie mniej niż 57 skośnych ścięć, czyli faset, posiada okrągłą rondystę, w górnej części musi posiadać taflę oraz minimum 32 fasetki, a w dolnej części musi posiadać minimum 24 fasetki. Kolejnym kamieniem szlachetnym stosowanym w jubilerstwie jest szmaragd. Jest to odmiana berylu. Należy do grupy krzemianów. Nazwa tego kamienia pochodzi od barwy jaką posiada, która jest wywoływana podstawieniami jonów chromu, a czasem wanadu lub żelaza. Szmaragd zawiera zanieczyszczenia gazowe, ciekłe oraz mineralne.

Podobne artykuły

Jubilerstwo
W jubilerstwie duże zastosowanie mają kamienie szlachetne, gdzie w warsztatach oprawia się je w złoto, srebro oraz inne metale szlachetne. Wśród przykładów kamieni szlachetnych możemy wymienić między innymi następujące kamienie: diament, który po odpowiednim oszlifowaniu stanowi brylant, szmaragd, rubin, szafir, topaz, aleksandryt, akwamaryn, heliodor, morganit, turmaliny, biksbit, beryl, goshenit, cymofan, skapolity, spinel, bursztyn oraz perła. W użyciu jubilerskim również mają zastosowanie minerały, które mają mniejszą wartość od tych wymienionych powyżej. Takie minerały nazywa się kamieniami ozdobnymi, a wśród nich można wymienić następujące: jaspis, agat, malachit oraz lapis-lazuli. Diament jest minerałem wykorzystywanym w jubilerstwie. Stanowi najtwardszą substancję znajdującą się na Ziemi w przyrodzie. Diament posiada szereg właściwości, które charakteryzują ten minerał. Do najważniejszych właściwości diamentu należą kolejno: dobra przewodność cieplna wynosząca 2000 Wat, która wynika z wydajnego przewodnictwa fononowego, stanowi izolator, jest trudno topliwy oraz jest odporny na działanie zarówno kwasów, jak i zasad. Diament może zwierać ciała obce. Tutaj warto...

Diament
Diament stanowi jedną z pięciu odmian węgla znajdujących się w przyrodzie. Diament jest kruchy oraz przezroczysty. Z reguły diament zawiera niewielkie ilości azotu, glinu, boru, manganu, krzemu, magnezu oraz chromu. Jako ciała obce, czyli tak zwane wrostki spotyka się w diamencie między innymi następujące: oliwin, granat, pirop, pirotyn, ilmenit, rutyl, grafit, diopsyd, spinel oraz wcześniej wykrystalizowane diamenty. Rodzaj wrostków umożliwia precyzyjne określenie miejsca pochodzenia diamentu. Co więcej, kamień ten jest kamieniem bardzo rzadkim. Diamenty można podzielić na grupy pod względem cech zewnętrznych. Stąd też wyróżniamy następujące rodzaje diamentów: bort, ballas, Lonsdaleit oraz Karbonado. Bort jest to rodzaj diamentu, który występuje w przyrodzie w postaci drobnokrystalicznych skupień i posiada nieregularne zrosty ziarniste. Ballas z kolei charakteryzuje się promienistym skupieniem kryształów diamentu. Natomiast Lonsdaleit stanowi polimorficzną odmianę diamentu. Mamy tutaj do czynienia z dużą gęstością atomową. Karbonado, czyli tak zwany czarny diament w przyrodzie występuje w postaci drobnoziarnistych oraz porowatych skupień, które...

Grupy diamentów
Diamenty typu Ia silnie absorbują ultrafiolet. Optycznie są one przezroczyste dla fal o długości ponad 320 nanometrów. Przewodnictwo cieplne tych diamentów wynosi 900 Wat. Z kolei diamenty z grupy typu Ib stanowią tylko jeden procent całkowitego wydobycia. Zawierają zanieczyszczenie w postaci azotu, który jest równo rozproszony w krysztale. Jeśli chodzi o właściwości zarówno optyczne, jak i cieplne oraz elektryczne, to są one takie same jak w grupie diamentów z typu Ia. Diamenty te stanowią diamenty syntetyczne. Typ IIa stanowi grupę diamentów, w których prawie nie ma zanieczyszczeń postaci azotu. W przyrodzie występują dość rzadko, a ich przewodnictwo cieplne wynosi 2600 Wat. Z kolei w typie IIb znajdują się diamenty z domieszką boru. Posiadają błękitną barwę. Stanowią półprzewodniki typu p. Jeśli chodzi o występowanie diamentów, to wyróżnia się dwa rodzaje złóż: złoża pierwotne oraz złoża wtórne. Złoża pierwotne znajdują się w miejscu, w którym powstały. Wśród nich wyróżnia się dwie grupy:...

Złoża diamentów
Złoża wtórne dzielą się na kilka kategorii. Stąd też można je podzielić kolejno na następujące złoża: złoża okruchowe pochodzenia morskiego, złoża lodowcowe, złoża pochodzenia eolicznego oraz złoża mieszane. Złoża eluwialne powstają poprzez podchodzenie do powierzchni utworów diamentonośnych. Zjawisko to powstaje na skutek wietrzenia tych utworów, jak również odłączenia się części lekkich oraz rozpuszczalnych. Tego typu złoża występują między innymi w Indiach oraz w Brazylii. Z kolei złoża deluwialne powstają poprzez obsunięcie się materiału diamentonośnego. Obsunięcia te powstają poprzez segregację różnicy ciężarów właściwych składników. Tego typu złoża spotyka się również na terenach Indii, jak również na terenach Brazylii. Aluwialne złoża diamentonośne powstają w łożyskach oraz tarasach rzek, zarówno tych współczesnych, jak i dawnych. Tego typu złoża spotkamy na terenach: Borneo, południowej Afryka, Birmy, Kongo, jak również na terenach Brazylii. Natomiast złoża okruchowe pochodzenia morskiego spotyka się na brzegach mórz oraz tarasach morskich. Złoża te występują tam w postaci wąskich pasów, które...